Als nuchtere Flakkeeenaar, kreeg ik het van huis uit mee. ‘Maak je niet druk, alles komt goed’.
Toch hebben niet alle bruidsparen van te voren dat gevoel als ze nadenken over hun Grote Dag. In de gesprekken die ik met verliefde stelletjes voer, vertellen ze vaak over hun spanning. Het moet allemaal goed en perfect zijn. Pinterest en Insta-waardig. Als iedereen maar mooie kleren aanheeft, als de stoelen maar keurig recht staan. Als de bloemen maar lijken op de Pinterest plaatjes. En ook: als het maar niet gaat regenen op de huwelijksdag.
En ik denk alleen maar: de liefde wordt hier niet minder van. Geen enkel huwelijk is ooit gestrand op regen op je bruiloft. Sterker nog: als het regent wachten we even. En meestal, nou bijna altijd, waait zo’n bui gewoon over. En als dat niet zo is, dan gaan we hard rennen naar de plek waar het droog is. Geen huwelijk is gestrand omdat ome Johan een pak droeg dat een maatje te groot (of te klein) was. Of dat de stoel scheef stond of dat er een geknakt roosje hing.
Als ik zie dat de zorgen bij sommige bruidsparen zich van te voren opstapelen, probeer ik te benoemen dat hun spanning en zorgen er mogen zijn. Maar ik help ze ook graag in het ontnuchteren, dat ze van een mug geen olifant moeten maken. En ik kan het natuurlijk niet zo letterlijk zeggen, maar stiekem denk ik ‘Maak je niet druk, alles komt goed’.
Want ja, als nuchtere eilandbewoner geloof ik nog steeds dat veel dingen uiteindelijk goed komen. Ik heb dat te vaak gezien om het niet te geloven. Maar ik heb ook geleerd dat ‘goed en perfect’ een rekbaar begrip is. Dat het soms betekent: anders. Een momentje later. Of niet. Of dat je even moet improviseren. Want dan komt alles goed.
En als dan aan het einde van de dag, ome Johan weer naar huis is in zijn te grote of te kleine pak, de stoelen zijn opgeruimd en de roosjes ook, dan blijft er maar één ding over waar het echt om ging: twee mensen die ‘ja’ tegen elkaar hebben gezegd en hopelijk een heel gelukkig leven samen tegemoet gaan. En dat is waar het om draait.
No worries. De rest was bijzaak.
